رمانی در ستایش قدیس مهربانی برنده جایزه بزرگ رمان آکادمی فرانسه شد

به گزارش خبرگزاری مهر به نقل از لوموند، آکادمی فرانسه در جلسه پنجشنبه 29 اکتبر 2026، جایزه بزرگ رمان خود به ارزش 10هزار یورو را به سباستین لاپاک برای رمان «آوای پرندگان» اهدا کرد.

سباستین لاپاک در دور سوم رأی گیری با کسب 8 رأی از هیئت داوران، از 7 رأی یانیک هانل و 3 رأی ماری پتیتکونو، پیش افتاد و دیگر رمان های فینالیست شامل «تنهایی اساتید بی نهایت است» نوشته هانل از انتشارات گالیمار و «اورس وحشی» نوشته ماری پتیکونو از انتشارات اِلوئی دورمسون را شکست داد.

کتاب «آوای پرندگان» که اوایل اکتبر منتشر شد، داستان سرنوشت منحصر به فرد نوآ، کودکی در بریتانی در دهه 1970 را روایت می کند که پس از ناپدید شدن عشق بزرگش، در پی فرانسیس آسیسی است و با راهنمایی آواز پرندگان، سفری معنوی را آغاز می کند.

این کتاب که توسط نشر «اکت سود» به بازار آمده، کتابی شاعرانه در ردپای فرانسیس آسیزی است و چون قصیده ای در ستایش مشهورترین و مقدس ترین شخصیت های عالم مسیحیت و بنیان گذار فرقه فرانسیسکن ها است که در اواسط قرون وسطی می زیست و تأثیر عمیقی بر الهیات و فلسفه غرب گذاشت.

این رمان تأثیرگذار از نویسنده و مقاله نویس کاتولیک، در سال 1977 می گذرد: نوآ پسری 7 ساله، بین والدین معتاد به کارش و پسرعموهای پر سر و صدا و پدربزرگ و مادربزرگش که خیلی به آنها مدیون است، گم شده است. در خانه شان در فوژه، در حاشیه بریتانی افسانه ای، او در تماس نزدیک با طبیعت، اغلب خواب می دید که مانند یک پرنده پرواز می کند. او نه بال داشت و نه پر؛ فقط باید دستانش را تکان می داد تا از زمین، از درختان، از خانه ها ببرد و در آسمان بالا برود.

سباستین لاپاک، متولد 1971 در توبینگن آلمان، رمان نویس و مقاله نویس فرانسوی است. وی که در دانشگاه سوربن، تاریخ و فلسفه خواند، سال 1998، اولین کتاب غیرداستانی خود را با عنوان «ژرژ برنانوس، بار دیگر» منتشر کرد و پس از آن در همان سال نخستین رمانش را با نام «موانع اسرارآمیز» به بازار فرستاد. این دو کتاب نشان دهنده سلیقه او در الهیات، پیاده روی و داستان های نوآر بودند.

وی پس از آن او با مجله هفتگی «ماریان» کار کرد و در پایان دهه 1990 به فیگارو ادبی پیوست و رمان دوم خود «ایده های سحرآمیز» را سال 1999 و گلچین های ادبی با عنوان «پیروزی دیونیزوس» را سال 1999 و «رهگذری در رویای من» را سال 2002 منتشر کرد.

سباستین لاپاک جایزه گنکور داستان های کوتاه 2002 را برای مجموعه «اسطوره شناسی فرانسوی» دریافت کرد.

مجموعه ای از سفرهای وی به برزیل، مواد لازم برای کتاب «زیر آفتاب تبعید» (2003) را شکل داد و و بهانه ای برای گلچین ادبی «طعم ریو دو ژانیرو» در سال 2004 شد.

او سفرنامه ای از آمازون را با عنوان «سفر کوتاه اعتدالین» در سال 2005 نوشت و پس از آن کتاب های دیگر او «سرویس اتاق» (2007) و «سیرابی و نامه ها» (2007) منتشر شدند.

در ماه مه 2008، کتاب غیرداستانی او با عنوان «او باید برود» در نکوهش سارکوزیسم به بازار آمد.

سباستین لاپاک جوایز متعددی در کارنامه دارد که به جز جایزه معتبر گنکور، جایزه فرانسوا مویاک برای «ایده های شاد» در سال 1999 و جایزه ژان فروستی برای «این دنیا بسیار زیباست» در سال 2021 از جمله آنها هستند.

جایزه بزرگ رمان آکادمی فرانسه در سال 2025 به یانیک لاهِنس برای رمان «مسافران شب» اهدا شده بود.